Aynı yolda yoldaş, aynı hâlde hâldaş idiler. Muhammedül Emin'e göklerden haberlerin gelmeye başladığı zamanlardı. Kimsenin ona inanmadığı Onun sadık bir dosta her şeyden çok ihtiyaç duyduğu zamanlardı. Hal böyleyken herkes onu yalanlarken biri ona tereddüt etmeden inandı, iman etti. O elçisinin Rabb'inden vahiy aldığına iman etmişti...